Wspólne standardy czy wspólnota rozbieżności

Dyrektywa MiFID II ma wzmocnić ochronę inwestorów oraz podnieść przejrzystość rynku poprzez bardziej zharmonizowane uregulowanie przepisów krajowych. Nowe zasady obejmują m.in. ocenę adekwatności i odpowiedniości informacji i doradztwa inwestycyjnego dla klientów i wyznaczają wymagania niezbędnej wiedzy i kompetencji dla pracowników firm inwestycyjnych.

 

Celem niniejszego artykułu jest wskazanie potencjalnych korzyści dla banków i firm inwestycyjnych w Polsce, jakie mogą płynąć z rozsądnej implementacji dyrektywy, ale także wskazanie zagrożeń, jakie mogą wyniknąć ze schematycznego, biurokratycznego podejścia do wdrażania regulacji. Artykuł 25 dyrektywy określa, że „państwa członkowskie wymagają, aby firmy inwestycyjne zapewniały i wykazywały właściwym organom na żądanie, że osoby fizyczne świadczące na rzecz klienta usługi doradztwa inwestycyjnego lub przekazujące mu informacje Dyrektywa MiFID II ma wzmocnić ochronę inwestorów oraz podnieść przejrzystość rynku poprzez bardziej zharmonizowane uregulowanie przepisów krajowych. Nowe zasady obejmują m.in. ocenę adekwatności i odpowiedniości informacji i doradztwa inwestycyjnego dla klientów i wyznaczają wymagania niezbędnej wiedzy i kompetencji dla pracowników firm inwestycyjnych. Mariola Szymańska-Koszczyc Wiceprezes zarządu Warszawskiego Instytutu Bankowości, prezes zarządu Fundacji EFPA Polska o instrumentach finansowych, usługach inwestycyjnych lub usługach dodatkowych w imieniu firmy inwestycyjnej posiadają wiedzę i kompetencje niezbędne do wypełniania obowiązków określonych w art. 24 i niniejszym artykule. Państwa członkowskie publikują kryteria, które mają być wykorzystywane do oceny takiej wiedzy i takich kompetencji”. Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA – ang. European Securities and Markets Authority) został zobowiązany do opracowania wytycznych określających kryteria oceny wiedzy i kompetencji wymagane przez dyrektywę. Opublikował je w grudniu 2015 r. W ten sposób ESMA zdefiniowała minimalne standardy wiedzy i kompetencji pracowników firm inwestycyjnych w UE. Zapisy zawarte w wytycznych otworzyły jednak szereg opcji implementacyjnych, zarówno na poziomie szczegółowych uregulowań krajowych, jak i indywidualnych rozwiązań wewnątrz firm. Po pierwsze, ESMA określa wymóg wiedzy jako zdobycie „odpowiedniej kwalifikacji” zaś wymóg kompetencji jako zdobycie „odpowiedniego doświadczenia”. Przy czym „odpowiednią kwalifikację” definiują jako „odpowiedną kwalifikację, inny test lub program szkoleniowy, spełniający kryteria określone w wytycznych”, a „odpowiednie kompetencje” jako „pomyślne wykazanie się przez pracownika zdolnością do świadczenia odpowiednich usług dzięki poprzednio wykonywanej pracy”.

Cały artykuł w wersji PDF do pobrania tutaj.

Artykuł został opublikowany w Miesięczniku Finansowym Bank 02/2018